Dutch Mustang & Ford Forum

Toch weer een mooie aanvulling op deze bijzondere geschiedenis! Gaaf dat je de tijd neemt om het hier allemaal toe te lichten en het zo uitgebreid verteld. Dan blijft het hopelijk nog lang bewaard voor (toekomstige) Mustang liefhebbers!

Marc,

zoals jij in je vorige post aangaf is één van de eerste Mustangs uit Amsterdam , AN07EC28041 onderweg naar de USA en komt te staan in het Mustang Owners Museum en komt niet terug naar Nederland.

Bedoel jij dat deze verkocht is naar de USA en wij hem niet meer op een Nederlandse meeting kunnen bewonderen.
Toch wel bijzonder een van de eerste mustang uit Amsterdam.

grz Richard

@ Dennis: dank! Jij slaat de spijker precies op de kop, want dat is ook de bedoeling van Reiny en mij, dat de kennis bewaard blijft.

@ Richard: nee, hij komt echt niet meer terug. Maar het grote voordeel van een museum is dat hij bewaard blijft in zijn originele staat ...


DSC01635 by Marc Noordink, on Flickr

Het was een tijdje stil rond de Amsterdamse Mustangs; maar dit wil niet zeggen dat wij stilgezeten hebben! En dus kunnen we nu, dankzij oplettendheid en bemiddeling van Patrick Simons van Movie Cars weer een nieuwe ontdekking met jullie delen. Maar eerst, we zijn wederom bezig geweest met vergelijking van bestanden, meldingen, berichten en voorbijkomende foto’s. Zo hebben we toch weer een paar auto’s kunnen toevoegen aan het register. Voor de volledigheid, dat doen we alleen als er een compleet beeld is van een melding of bericht, één of meer foto’s, een VIN en bij voorkeur een kenteken. Een melding in de stijl van “ik ken iemand die er ook één heeft” is voor ons onvoldoende om mee te tellen. Lastig wordt het als wij foto’s treffen met een Mustang met een kenteken uit de juiste periode en kenmerken die hem vrijwel zeker een Amsterdammer maken, maar een VIN ontbreekt. Daar hebben we twee voorbeelden van. Die noteren we wel om in de gaten te houden, maar tellen we nog niet mee als concrete vondst. Anders gezegd: “They’re still out there …”, en daar gaat het volgende verhaaltje ook over.

Ogenschijnlijk ineens, na dertig jaar lang dezelfde eigenaar gehad te hebben, is zeer recent een Amsterdamse Mustang van modeljaar 1967 van eigenaar gewisseld. Wij kennen de auto niet, kunnen ons ook niet herinneren dat we hem ooit op een meeting of iets dergelijks gezien hebben, maar hij was wel altijd in Nederland. Om precies te zijn staat hij sinds 9 augustus 1967 op zijn Origineel Nederlands Kenteken 20-00-EG. We hebben er ook wat foto’s van kunnen krijgen die we hierbij delen. We hadden heel graag de auto in persoon bekeken (en zelf betere foto’s gemaakt), omdat we op dit moment gewoon minder kennis hebben van de bijzonderheden van modeljaar 1967 uit Amsterdam. Daar zijn er een stuk minder van dan van modeljaar 1966 (en een klein stukje modeljaar 1965, zie een eerder artikel van ons), dus hadden we ons daar graag verder in verdiept. Wat we nu weten hebben we gehaald uit correspondentie van Ford Nederland aan de dealers: de zescilinder van dit modeljaar is weer aan een drieversnellings handbak gekoppeld (in plaats van vier), kreeg de standaard wieldoppen (in plaats van spaakdoppen) en heeft bij het verdwijnen van de Rally Pac nu standaard een klok in het dashboard.

Ik schreef al, dit exemplaar is recent van eigenaar gewisseld en we hebben wel contact gehad met de oude eigenaar, maar (nog) geen contact kunnen krijgen met de nieuwe eigenaar. Toch vinden we de ontdekking weer bijzonder genoeg om met jullie te delen. We hebben gelukkig, zie foto, wel de VIN, maar een deurplaatje ontbreekt bij deze auto. De exterieurkleur is duidelijk Alpina Green (Britse Ford kleur, dat verhaal is inmiddels bekend) en het interieur is beige vinyl met Bucket Seats (een bank is voor de Amsterdamse Hardtops niet meer leverbaar voor 1967). Het staat niet in de correspondentie aan de dealers, maar de console valt hier nog op. Omdat we al vaker Amsterdamse 1967 HT’s met console hebben gezien, lijkt het aannemelijk dat die eveneens bij de standaarduitrusting behoorde – maar als er andere signalen zijn horen we dat graag natuurlijk! Het lijkt er op, zoals hier, dat de VIN voor modeljaar 1967 in de shocktower werd geslagen, ook dat hebben we al eerder gezien. En tot slot geven de letters “GC” in de VIN aan dat de bouwmaand januari 1967 is geweest. Met een kenteken van augustus 1967 moet dat bijna wel inhouden dat deze auto een tijdje in de showroom van een dealer heeft vertoefd.

Na het voorstellen van deze nummer 64 op de lijst gaan we weer door met opletten en zoeken!

Toch geweldig dat er weer zo'n "vondst" opduikt!
Hel leuk om te lezen.

gr

Strak werk mannen! Het zijn toch iedere keer weer mooie verhalen om te lezen.

En inderdaad: hoeveel gaan er nog opduiken...

Leuk om te lezen, bedankt voor het delen! Ik vind die coupe trouwens een ontzettend mooie kleurcombinatie hebben….

Top dat jullie weer een Mustang hebben weten te traceren.
Nu hopen dat de nieuwe eigenaar zich aanmeld op het forum of op een meeting verschijnt.

Ik weet het: Facebook is als sociaal medium niet onomstreden, maar soms wel effectief. Omdat wij niet de indruk hebben dat hier nog regelmatig Amsterdam-eigenaren actief zijn, hebben wij een aantal weken geleden een oproep gedaan in de Facebook-groep “Mustang's uit Ford fabriek Amsterdam”, ooit nog door Arjan Nugteren opgestart. Die oproep omdat we weer iets nieuws op het spoor gekomen waren. Het mag altijd meer, maar de oproep leverde ons zowel respons als informatie op. En daar zijn we natuurlijk blij mee, hoewel ik ook gelijk al kan verklappen dat nog niet alle vraagtekens weg zijn .

Waar gaat het over? Erik Brom, hier ook ooit aangemeld en die zich al heel lang geleden realiseerde dat hij een Amsterdamse Mustang in bezit had, maakte ons attent op een tweetal bijzonderheden dat hij recent in zijn auto aantrof. Overigens, voor de anekdote, samen met Erik heb ik in 2005 al een artikel gemaakt voor de Franse Mustangclub over de “Mustang Hollandaises”. Dat is in dit topic op pagina 6 nog terug te vinden.

Wat trof Erik aan? Ten eerste is zijn auto niet voorzien van bumpstops voor de achteras, maar in plaats daarvan voorzien van “blanking plates”. We hebben inmiddels bij een andere Amsterdammer nog zo’n blanking plate aangetroffen, maar bij weer een andere een reguliere bumpstop. We moeten zeggen dat we hier nog niet heel diep ingedoken zijn (waar we dan weer altijd andere auto’s voor nodig hebben )

Maar ten tweede meldde Erik de aanwezigheid van twee codes op de bovenrand van het linker binnenscherm. Dus niet op het spatbord, maar op een onderdeel van de dragende constructie van de auto. In zijn geval, zie foto, staan er F03 en 6 ingeslagen. F03 komt overeen met de originele exterieurkleur van zijn auto, namelijk Alpina Green, maar die 6 dan? Dit was voor ons de reden van de oproep, want hier moesten we natuurlijk meer van zien te weten te komen: klopt de aanname van de kleur en zou de 6 verwijzen naar de motor (een lijn-6 in het geval van Erik)? Dan zouden deze codes een soort rudimentaire Bucktag kunnen zijn? Maar er zijn veel meer mogelijkheden, productiemaand, productielocatie/lopende band bijvoorbeeld, interieur uitvoering misschien?

Wij danken, naast Erik, Gerrit Miedema, Renzo van Kessel, Marco Markus en Thomas Longearet (uit Nancy, Frankrijk) voor hun hulp bij dit onderzoekje. Wat blijkt nu, we zien respectievelijk een slecht leesbare eerste code (motorruimte in het verleden overgespoten) maar wel een leesbare 8 als tweede code, een F09 en een 8 en een F04 en een 4. Ik weet niet helemaal zeker of vier resultaten voldoende zijn voor sluitend wetenschappelijk bewijs, maar we kunnen gevoeglijk aannemen dat de eerste code overeenstemt met (of beter: in de fabriek de herkenning was voor) de originele exterieurkleur. Maar dan die tweede code: de 4 in de auto van Thomas haalt de theorie van de aanduiding van de motor effectief onderuit.

Wie het weet mag het zeggen. Als wij het proberen te beredeneren lijken deze codes een soort aanwijzingen voor in het productieproces – ik zeg overigens met nadruk “lijken”. Ik noemde het al, een soort rudimentaire Bucktag. Want wat zou het anders voor functie hebben? Ieder idee vinden we goed in dit verband . De kleurcode is wel helder, maar de tweede code dan? Alle suggesties zijn welkom! Overigens noemde ik hierboven de productiemaand als optie, maar aangezien we in dit onderzoekje twee auto’s uit dezelfde productiemaand hebben met een 6 en een 4 lijkt dat ook niet het antwoord. En wie alsnog bereid is om onder zijn of haar motorkap te duiken en ons een foto aan te leveren van het aangetroffene, die danken wij voorbaat! Want hoe meer auto’s we kunnen betrekken, hoe betrouwbaarder de conclusie(s). Wij blijven van onze kant doorgaan met zoeken en lijntjes leggen .

De speurneuzen gaan in op "de kleine lettertjes"
Hopelijk kan iemand hier een antwoord op geven.

Is er via Ford Nederland niet een oud werknemer te achterhalen ?
Al realiseer ik me dat deze onderhand ook minimaal al 5 jaar van de AOW aan het genieten moet zijn.

Tja Ronald, we vinden het eigenlijk al verrassend dat we zo af en toe weer iets ontdekken, gewoon zestig jaar na dato. Via een andere Ford club ben ik in contact gebracht met de voormalige personeelsman (tegenwoordig zouden we natuurlijk HR-manager zeggen) van Ford Nederland. De Mustang periode had hij niet meegemaakt, maar nog wel een periode op de Hemweg. Van hem weet ik ook dat de relevante archieven als gevolg van de verschillende verhuizingen niet meer bestaan. Maar ik heb van hem wel interessante informatie over de opbouw van de VIN’s gekregen: die werden door Ford Europa toegekend over de verschillende modellijnen heen. Dus Mustangs hebben misschien soms (een aantal tegelijk), maar niet als totale productie opeenvolgende VIN’s. Ook vertelde hij dat de jaarproductie meestal richting de 10.000 eenheden uitkwam, waarmee die Mustangs maar een druppel op de gloeiende plaat geweest zijn.

Maar over de AOW: stel je was in 1965 20 jaar oud toen je op de Hemweg ging werken, dan ben je nu 79 … En de meeste werknemers waren in 1965 natuurlijk al een stuk ouder, Arjan had al uitgevonden dat er ook toen arbeidsmigranten ingezet moesten worden om de fabriek draaiend te houden. Dus er is vrijwel niemand meer die het nog uit de eerste hand kan weten. Maar … je weet nooit, dus we blijven opletten

Hallo, heb me zojuist even aangemeld, ben een oud werknemer begonnen aan de Hemweg in 1973 en was de organisator van het feel the difference dat in 2007 waar ook de mustang club voor uitgenodigd was en ook enkele mustangs.

Er is helemaal niets over van het archief, jammer maar helaas. Is allemaal verloren gegaan bij de eerste verhuizing naar de Amsteldijk en later naar Amstelveen.

Ik heb nog 1 foto met een mustang op het fabrieksterrein uit de jaren 60

Wat aardig dat je dit forum hebt weten te vinden!

Mooi dat er een stukje levende historie is toegevoegd aan deze draad . We zijn heel benieuwd of je aparte details uit die jaren weet en met ons kunt delen.

001Ford schreef: vr 10 jan, 2025 22:04 Hallo, heb me zojuist even aangemeld, ben een oud werknemer begonnen aan de Hemweg in 1973 ...

Zeker leuk dat je je hier aanmeldt! Hebben wij niet eind 2023 telefonisch contact gehad? En is dit de foto waar je op doelt?



Topfoto natuurlijk, maar de Mustang is van modeljaar 1968, dus zeer waarschijnlijk niet in Amsterdam geassembleerd. Maar, dat gezegd zijnde, zoals Edgar al aangeeft, alle details zijn welkom. Alles wat je nog kunt vertellen vinden we interessant!

In september vorig jaar lieten wij jullie een recent ontdekte Amsterdamse Mustang van modeljaar 1967 zien. Een mooie auto waarin wij extra geïnteresseerd waren omdat het een modeljaar 1967 betrof: daar zijn er minder van gemaakt, minder van overgebleven en weten we ook minder van. Maar deze auto was van eigenaar gewisseld en we hadden nog geen contact kunnen krijgen met de nieuwe eigenaar.

Ziehier weer de kracht van moderne media: natuurlijk kunnen we er onze bedenkingen over hebben dat op dit moment de diverse techgiganten in de Oval Office in Washington onze data zitten te verhandelen, maar internet, internetfora en nieuwere social media hebben de wereld wel een stuk kleiner en toegankelijker gemaakt. En zo kon het zijn dat bedoelde nieuwe eigenaar van deze Mustang onze verhalen hier en op Facebook las en zelf contact met ons zocht. Geweldig! Na wat uitwisseling van zaken maakten we voor gisteren de afspraak om de auto in persoon te kunnen bewonderen, op bijzonderheden na te lopen en foto’s te maken. En zo geschiedde!

Vooraf geef ik complimenten aan de sympathieke en coöperatieve nieuwe eigenaar Mohamed, die ons in staat stelde om zijn auto tot in detail te bekijken. Zo werd het een leuke ochtend waarin we veel hebben kunnen uitwisselen en het nodige hebben opgestoken. Reiny van Uden en ik hebben afzonderlijk en inmiddels ook gezamenlijk veel Mustangs mogen bekijken, maar we zijn allebei echt onder de indruk van deze tijdmachine; we denken niet dat het nog mogelijk is om een meer originele en meer onaangeroerde Amsterdamse Mustang te vinden! Originele, niet gereviseerde techniek, originele carrosserie met eerste lak en een prachtig origineel interieur. Concoursstaat? Nee. Tijdmachine met passend patina? Ja!

Hier in de Randstad was het rotweer gisterenmorgen en hoewel Mohamed aanbood om de auto naar buiten te zetten, vonden wij dat niet verantwoord. Je zet een bijna 60 jaar oude auto niet in de wind en de regen. Dat heeft consequenties voor de foto’s die nu in een donkere garage zijn gemaakt, maar dat is dan maar niet anders. De afspraak staat overigens al om de fotosessie een keer met beter weer over te doen. Door omstandigheden kon Mohamed de Mustang na de vorige rit al niet schoon wegzetten, dus bekijk de foto’s ook zo. Regenvlekken en vuil flatteren 60 jaar oude lak niet .

Deze Mustang die in januari 1967 aan de Hemweg is gebouwd werd voor het eerst op 9 augustus 1967 op kenteken gezet (een mooi kenteken ook nog eens, trouwens). Dat moet bijna wel inhouden dat hij een aantal maanden in de showroom van een dealer heeft vertoefd; waar en bij welke dealer is helaas onbekend. De eerste eigenaar kan niet anders dan heel zuinig op de Mustang geweest zijn en heeft hem ook lang gehouden; dat moet terugrekenend zo’n 25 jaar geweest zijn. Hetzelfde, dat zuinig zijn, geldt ook voor de tweede eigenaar waarvan bekend is dat hij deze Mustang 30 jaar in bezit heeft gehad. Nu Mohamed de auto een half jaar heeft staat de (nog functionerende) kilometerteller op 46731, ongekend laag dus. Tegelijkertijd geloven wij dat deze tellerstand klopt, alleen al kijkend naar de staat van het originele interieur. Na alle dealerbrieven nog eens doorgespit te hebben, weten we dat Ford Amsterdam modeljaar 1967 uitrustte met een middenconsole, een klok in het dashboard en bij de zescilinder weer de standaard driebak (in plaats van de Britse Dagenham vierbak die zescilinders uit 1966 kregen). We zien bij deze auto nog een van binnenuit verstelbare linkerbuitenspiegel en een seatbelt waarschuwingslampje. Verder ligt in de kofferbak een reservewiel met Vredestein diagonaalband, dat moet ook bijna wel origineel zijn. De rechterbuitenspiegel zal later zijn aangebracht, net als de wat bredere wielen. Er is eigenlijk maar één ding jammer, en dat is dat het deurplaatje ontbreekt. Maar het originele Nederlandstalige instructieboekje is er gelukkig weer wel!

Als we zoeken naar Amsterdam-specifieke zaken zien we ook hier een motorruimte in de carrosseriekleur en de in het motorblok geslagen VIN van de auto. Daaronder zien we overigens een met de hand aangebrachte “X2”. De codes die we recent bij de 1966 modellen in het binnenscherm hebben aangetroffen zien we hier echter niet. Maar wel, heel apart weer, de codes * C6 03 * 0 in de linker shocktower. Weer nieuw onderzoeksmateriaal voor ons, waarbij mogelijk de “03” verwijst naar de exterieurkleur Alpina Green. Maar ik zeg ‘mogelijk’ .

Al met al: er is niet snel een betere manier om een regenachtige zaterdagmorgen te besteden. Een leuke ontmoeting, leuke gesprekken en een indrukwekkende “survivor” die ons wijzer heeft gemaakt en tevens nieuwe vragen heeft gegeven. Nogmaals dank Mohamed!